Waarom Ieper-Verdun?

Persoonlijk ben ik al een aantal jaren gefascineerd door de 1e wereld oorlog. In mijn schooltijd werd aan deze periode helemaal geen aandacht besteed. Een paar jaren geleden stuitte ik op een documentaire reeks van de BBC ik lag in de revalidatie en had tijd over. Heb deze toen in 1 ruk uitgekeken, alle 24 delen van een uur. Het is ongelofelijk interessant omdat de wereld politiek en wereld problematiek van vandaag de dag nog steeds stoelt op de conclusies van de 1e wereld oorlog. Een oorlog die niet alleen een ommekeer zag in het wereld beeld van de mensen in die tijd maar ook een revolutie betekende in het wapentuig. Mensen aan het begin van de 1e wereld oorlog zagen oorlog als iets glorieus maar er waren geen ruiters en glimmende knopen. In plaats was er  modder , explosies , bloed en verdriet. Een oorlog die aan 17.000.000 mensen het leven kostte en 20.000.000 mensen verminkt achterliet.

De oorlog begon als een mobiele oorlog volgens napoleonistische principes maar door de opkomst van nieuwe en dodelijkere wapen verzande het in een stilstaande en slopende maar vooral zeer dodelijke oorlog. De 2 partijen groeven zich in, in wat nu het westelijke front word genoemd. Een front dat liep van de zee tot de alpen , een onafgebroken lijn van loopgraven en stellingen bezet door de toenmalige jeugd van de landen die verwikkeld waren in dit conflict. De lijn Ieper – Verdun is ongeveer waar die linie liep. Die front linie hebben wij met de motorfiets gepoogd te rijden. Op zoek naar sporen van de strijd die 100 jaren geleden woedde bij de zuiderburen.

 

Dag 1:

Op dag 1 zijn we rond 9 uur vertrokken vanuit Kampen. Eerst nog even langs de BMW dealer omdat paps jas binnen was gekomen en we die konden ophalen. Na een praatje en even passen zijn we vertrokken naar Ieper. Route via snelweg naar Arnhem , Eindhoven , Antwerpen, Kortrijk en dan Ieper.

Nabij Antwerpen 1e keer tanken

Het was erg rustig op de weg en we konden prima opschieten. Alleen rond Antwerpen is het altijd druk en hebben we klein stukje file moeten rijden. Verder geen gekke dingen op de heen route. Hoe verder je naar het zuiden rijd hoe meer het landschap begint te veranderen en eenmaal in de buurt bij Ieper zijn er echt als heuvels zichtbaar. Eenmaal van de snelweg af hebben we een klein rondje gereden en gelijk valt op dat overal oorlogsgraven zijn. Elk dorp en gehucht heeft een eigen begraafplaats voor een sector van het front. Hier liggen rond Ieper vooral mensen uit het grote Engelse koninkrijk, Australiërs, Tasmanen, Canadezen en Indiërs.  Het eerste plekje waar we terechtkwamen was Zonnebeke. Hier was een museum en daar hebben als eerste maar eens een kijkje genomen. Het museum verteld het verhaal over de Ipre-sailient zoals de uitstulping in de lijn werd genoemd. Erg mooie expositie met veel objecten en bodemvondsten uit de omgeving. Ook heeft het museum veel aandacht voor alle nationaliteiten die vochten aan het front. Buiten op het terrein is een complete loopgraaf nagebouwd en laten ze de verschillende stijlen en manieren zien waarop de soldaten zich ingroeven. Het mooiste was het feit dat er een schoolklas was uit Engeland die uitleg kregen over de uitrusting van een Engelse soldaat uit het expeditionary force. Dit was erg leuk om te zien omdat 2 kinderen helemaal in volle bepakking waren gehesen en rond liepen te puffen. De gids kon erg goed uitleggen, zodat ook wij het een en ander opstaken.

Wil je meer weten over het museum? Museum Paschendale

Museum te Zonbeke

Loopgraaf nagebouwd in Zonebeke

 

Duits stuk veldartillerie

Nadat we hier alles wel gezien hadden zijn we gaan inchecken in ons hotel. Leuk hotel met prima faciliteiten. Enige probleem was dat de airco stuk was dus het was wel warm op de kamer.  Na alles geïnstalleerd te hebben zijn we gaan eten om daarna de herdenking in Ieper mee te maken.

Elke dag om 8 uur s’avonds word “the last post” geblazen en worden de gevallenen herdacht. Dit gebeurd onder de Menenpoort. De Menenpoort is monument die gebouwd is om de 56.000 Engelse soldaten te eren die vermist zijn en nooit weer terug zijn gevonden. Heel erg mooie ceremonie met 2 blazers en een klein orkest dat Engelse volksliederen speelden terwijl er kransen werden gelegd. Als je rondloopt en al die namen ziet word je er stil van, elke steen en elke muur staat helemaal vol met namen. Allemaal op divisie, rang en nationaliteit. Wat mij opviel is dat de Engelse kinderen hier ook bij betrokken worden. De meeste kransen die er lagen waren van scholen en werden met militaire eer neergelegd. Ook lagen er kleine kruisjes voor persoonlijke boodschappen aan de gevallenen. Heel indrukwekkend.

Bloemstukken en gedenkkransen bij de Menenpoort

Namen op de Menenpoort

Motoren voor de Menenpoort

Dag 2:

Na een goede nacht begonnen we aan de rit naar Verdun. Het jammere was dat het was gaan spetteren. De straten in Ieper waren snot-glad en de TKC80 banden van de Tenere vonden dit maar niks. Ik glibberde door de straten en onbedoeld gleed ik af en toe de bocht door. Nadat we de stad uit waren klaarde het aanvankelijk iets op en reden we op een kronkelige weg richting het eerste punt van de reis de veldslag om de Somme rivier. Na ongeveer een uur kreeg ik door dat de Garmin aan het klooien was. De route die ik had gemaakt van te voren volgde hij niet en hij deed maar wat. Dus afstappen en opnieuw instellen. Na wat gepruts is paps voorop gaan rijden en ging het al stukken beter. Toen na een uur het echt hard begon te regenen zijn we eerst maar eens een kop koffie op gaan zoeken. Toen we het weer gingen bekijken op de telefoon bleek dat er alleen maar meer aankwam. Al met al besloten we om maar door te rijden naar Verdun omdat het daar wel goed weer was. Dus op naar de snelweg en “Braaaaap” naar Verdun. 2 uren later de snelweg af en reden we de prachtige “voie sacree” de heilige weg op. Langs deze weg werden man en materieel aangevoerd naar het front. Deze word nog aangegeven met kilometerpaaltjes met daarop een Franse helm.

Vlak voor Verdun reden we een zandpas voorbij en ik kon niet laten om even een klein stukje te doen. Rond Verdun en in dat gebeid zijn enorm veel zandpaden en boerenwegen die goed te rijden zijn. Omdat ik samen met mijn vader was die een GS1200 rijd leek het me niet slim om echt die paden te nemen maar even een uitstapje kon geen kwaad. Dit pad liep evenwijdig aan de snelweg met een paar klimmetjes en een paar dalingen en ging door voor eeuwig. Na ongeveer 2 kilometer gekeerd en volgas weer terug.  Paar Fransen op de snelweg keken behoorlijk gek dat ik daar met gang door knalde. Erg leuk zat zelfs een klein sprongetje in! Ik ga zeker nog eens die kant op om die paden te rijden !

Tenere op zandpad nabij Verdun

Tenere op zandpad nabij Verdun

Toen we Verdun reden, reden we langs de vesting en de enorme muren maakten een geweldige indruk. De vesting is wel 20 meter hoog en gemaakt van een soort donkere graniet heel erg dreigend. Na paar minuten rijden kwamen we bij de citadel “souterrain de Verdun”. Hier kan je een rit maken in een soort karretje die je meeneemt door de citadel en je het leven van de soldaten laat zien die hier tijdens de oorlog leefden. Heel erg goed gedaan met een soort hologrammen werd het verhaal verteld van een kapitein die diende in de citadel. ook lieten ze het leven in de citadel op een leuke manier tot leven komen met poppen en licht en geluidseffecten. al met al een leuke ervaring.

De citadel van Verdun

Na deze belevenis zijn we richting het hotel gereden en kwamen we erachter dat verdun echt een prachtig klein stadje is, in het midden gespleten door de “Meuse”. Doordat het weer was opgeklaard zag het er allemaal erg vriendelijk uit!   Het hotel was gevestigd in een oude residentie en was erg luxe. Mooie kamer en super-deluxe badkamer , van alle gemakken voorzien. Doordat het nog redelijk vroeg was zijn we vanuit Verdun naar Douaumont gereden.

Ik zal in het kort even uitleggen waarom Verdun zo belangrijk is. Verdun was in het begin van de oorlog helemaal niet zo belangrijk en aanvankelijk werden de forten rond de stad gedeeltelijk ontmanteld zodat het geschut gebruikt kon worden in andere gebieden, waaronder Vimy en anderen. Toen in 1916 de oorlog al een jaar stil lag zochten de leiders een manier om de overwinning te forceren. Erich von Falkenhayn een Duitse generaal had de sector verdun uitgekozen om een enorme aanval in te zetten en eind 1915 werden achter de linies enorme hoeveelheden troepen , materieel en bommen verzameld. Op 21 februari was het zo ver, in 10 uur tijd schoten de Duitsers 2.000.000 granaten naar de Franse linies Dit was het begin van operatie “Gericht” en zou aan 400.000 mensen het leven kosten. De tactiek om Frankrijk dood te laten bloeden werd hier in de praktijk gebracht.  Verdun is daarom een van de belangrijkste plekken in de 1e wereld oorlog geweest. Hier is het dat de Fransen de Duitsers weerstand boden en stand hielden ondanks alle tegenslagen. Verdun is na de oorlog ook onderscheiden door praktisch alle omliggende landen voor getoond moed van de inwoners. Wil je meer weten? Slag om Verdun Wiki

 

Ossuarium van Douaumont

Kruizen zo ver je kan kijken

Douaumont is van origine een dorpje gelegen net ten noorden van Verdun maar door de oorlog werd het volledig van de kaart geveegd. Na de oorlog zochten de Fransen een plek om de doden te herdenken en werd Douaumont een symbool voor het leiden van Frankrijk in de oorlog. De route naar boven is een van de mooiste die ik ooit gereden heb, het slingert naar boven en dan duik je een ongelofelijk donker bos in om vervolgens oog in oog te staan met een verwoest landschap waarover een soort van levende groene deken overheen is gegroeid. Het landschap zit vol diepe bomkraters en honderden meters kronkelende loopgraven die als een soort aderen het landschap doorkruisen. Om elke bocht vind je een monument en een gedenk teken, waaronder het Maginot monument. Maginot is de man die de Maginot linie ontwikkelde om Frankrijk te beschermen tegen een inval van Duitsland. Ook vind je hier een openbaar boos waar je kan wandelen. Ook zijn op deze route een aantal dorpen te vinden die niet meer bestaan. Deze dorpen worden aangegeven met een bordje en een gedenkteken. Als je eenmaal het bos uitkomt doemt een parel wit gebouw op dat massief boven het landschap uittorent, dit is het ossuarium van Douaumont. Deze kapel met toren deed me enorm denken aan Orthanc de toren van Saruman in Lord of the rings. Er gaat een soort van dreiging van uit die moeilijk te beschrijven is. Het is een enorme witte toren van gladde stenen enorm massief en zwaar. Onder het Ossuarium liggen 135.000 onbekende soldaten, laat dit even zinken…. 135.000! Ongelofelijk veel menselijk leed verzameld op een van de mooiste plekken waar ik ooit geweest ben. Voor het ossuarium ligt de begraafplaats waar 15.000 kruizen staan. kruis na kruis, rij na rij een aantal voetbalvelden vol. Op de heuvel kan enorm ver kijken en zie je alle omliggende dorpen liggen. Na de parkeerplaats over gereden te zijn kwamen er achter dat het al dicht was. Twee Engelse motorrijders vertelden ons dat het wel de moeite waard was om nog eens te komen. Ze vertelden dat het uitzicht met name wel de moeite was. Daarna zijn we maar richting hotel gegaan om te eten en om de dag af te sluiten met een biertje!

dat uitzicht!

Paps met de GS1200

Dag 3:

Vandaag moesten we weer terug naar huis maar niet voordat we toch nog binnen waren geweest in het ossuarium. Dus vroeg er uit even ontbijten en dan weer gaan! Weer omhoog naar Douaumont. Ook nog even snel langs fort Vaux om even een paar fotootjes te nemen. Ook die route is erg mooi en bochtig. Wel uitkijken in de bochten omdat er soms wel gruis en steentjes liggen die behoorlijk glad kunnen zijn. Toen naar het ossuarium! we waren de eerste van de dag en konden zo door lopen. Aan de grote van de parkeerplaats kon je wel zien dat het ook wel eens druk is. De binnenkant is enorm groot en door het vreemde oranje licht door de ramen krijgt het een vreemde sfeer. Het is de bedoeling dat je in stilte de kapel betreed en dat ook blijft. Op alle stenen aan de binnenkant van het ossuarium staan plaatsen en namen. Nadat we een rondje gedaan hadden hebben we de toren beklommen. De binnenkant van de toren is helemaal grijs en grauw en lijkt wel van massief beton. Na een heleboel traptreden en een krappe laatste doorgang kwamen we boven. Vanuit hier kan je echt heel ver kijken en hebben ze met kaartjes ook aangegeven waar de slagvelden zijn geweest. Wel uit 1932 maar dat maakt niet uit. Wel erg leuk gedaan. Ook hangt in de toren een enorme bel die om 12 en 6 uur slaat. Dus rond die tijd zou ik niet graag in die toren lopen. Na de toren nog een filmpje gekeken over de slag bij Verdun, “Verdun Men of mud” erg interessant. Daarna de motoren in Verdun af-tanken en gas erop naar het noorden.

Granaat inslagen bij Douaumont

De route die we volgden was dwars door het bos bij verdun naar het noorden eerst een stuk langs de front linie van de Fransen dit kon je zien doordat langs de weg een enorme loopgraaf liep de hele weg lang. Heerlijke route met veel bochten, dwars door Franse dorpjes en kleine gehuchtjes. Na 100 kilometer stukje snelweg van 60 kilometer en daarna reden we zo de Ardennen in. Paar mooie wegen in de Ardennen gereden, via Trois Ponts naar Coo gereden. In Coo hebben we even een hapje gegeten om vervolgens via Stavelot de snelweg op te klappen naar huis. Het laatste stuk was wel saai maar je moet om ergens te komen ook een stukje via de snelweg rijden. Alles binnendoor kost veel te veel tijd.

Al met al een prachtig weekend met bijzondere momenten en heerlijke wegen om te rijden. Zeker een plek om nog eens terug te komen met wat meer tijd om alles goed te bekijken. De Tenere heeft zich goed gehouden , zelfs op de snelweg heb ik toch lekker kunnen rijden. Toch rijd de Tenere het beste op de bochtige wegen tot een kilometer of 90 per uur. Doordat ik semi off-road banden heb kan ik niet heel plat in de bocht omdat ik dan grip verlies maar over de banden kan ik niets dan goeds kwijt. Zelfs op slecht wegdek kon ik flink door de bocht zonder dat ik echt gleed. Word zeker vervolgd omdat ik nog meer wil weten over de 1e wereld oorlog en de gevolgen van de beslissingen genomen in die tijd erg interessant !  Oh en de die ZANDPADEN !

Heb je vragen over een van de dingen die ik heb gedaan mail me ! Contact

Duimpje voor Verdun